بببببببببببببببببببببببببببببوسه

عاشق آن لحظه ام ای خوب من

 

با نگاه عشق بی تابم کنی

 

در میان بازوان عاشقت

 

با نوازشهای خود خوابم کنی

 

 لحظه ای لب بر لب سردم نهی

 

فرشته

دعا...×

دستمال کاغذي به اشک گفت:

قطره قطره ات طلاست!

يک کم از طلاي خود حراج ميکني؟

عاشقم!... با من ازدواج ميکني؟!

اشک گفت:ازدواج اشک و دستمال کاغذي؟

تو چقدر ساده اي؛خوش خيال کاغذي!

توي ازدواج ما تو مچاله ميشوي!

چرک ميشوي و تکه اي زباله ميشوي!

پس برو و بي خيال باش،...عاشقي کجاست؟

تو فقط دستمال باش!

دستمال کاغذي دلش شکست،گوشه اي کنار جعبه اش نشست!

گريه کرد و گريه کرد و گريه کرد

در تن سپيد و نازکش دويد خون درد!

آخرش دستمال کاغذي مچاله شد

مثل تکه اي زباله شد!

او ولي شبيه ديگران نشد

چرک و زشت مثل اين و آن نشد

رفت اگرچه توي سطل آشغال؛

پاک بود و عاشق و زلال!

او با تمام دستمال هاي کاغذي فرق داشت!

چونکه در دلش خودش ، دانه هاي اشک کاشت....

 

آرامش

 

I feel so lonely today

That I simply close my eyes

And wish that

You were here with me…

Sweet heart!...*

          

چقدر سخته تو چشمای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدیده و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلب هدیه داد ،زل بزنی و به جای این که لبریز کینه و نفرت بشی حس کنی هنوزم دوستش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شد

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی به جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتش بهته دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوستش داری

چقدر سخته گل آرزوهات رو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خوذت بشکنی و اون وقت زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک

عشقولانه

  

مرگ تدریجی

« می دانم اندوه مرگ تدریجی ام کسی را درهم نخواهد شکست زیرا این منم که چنین در آرزوی

 داشتن تو درهای زندگی را از چهار جهت بر روی خود بسته ام ٬ این منم که برای رسیدن به این آرزو

دوباره دست به قلم نهادم تا ابری از حرفهای نگفته را خالی و دلی سبک کنم ٬ این منم که این چنین

 خود را در چارچوبی خیالی و و اهی گم کرده ام تا روزی که هرگز نمی آید را ببینم آری این من بودم که

هر روز تاب و تب دیدار تو را از ثانیه ها طلب می کردم و تو میدانستی و رفتی

میدانستی که دلم تنهاست... میدانستی     

 پس چرا رفتی...؟؟؟

در پشت تمامی پنجرا های بسته شده وسعت دلتنگی ام را کدام واژه ها خواهند توانست بین نمایند؟

دستان کدام شبزده گرد غم را از دلم پاک میکند؟

مهربانم تو را به اشک هایم قسم ٬ تو را به لحظه لحظه تنهایی ام قسم ٬ تو را به جوانی ام قسم ٬

تو را به غریبی ام قسم ٬ تو را به بی کسی ام قسم میدهم...

نگو که واژه دوست داشتن برایت بی معناست نگو و خود را مدیون اشک و من را لبریز از ای کاش ها نکن.

تو لحظه هایی که برایت بی قراری میکردم را ندیدی ٬ تو لحظه های نیاز را در من نابود کردی ٬

در اوج نیاز به تو بودم ولی دستانم را نگرفتی ٬ هیچ وقت باورم را باور نکردی ٬ التماسم را ندیدی و غرورم

را شکستی اما چرا...؟؟؟

افسوس این واژه چنان خیمه بر پیکر نحیف و لاغرم زده که گویی کودک بیمار دلم را خواب و عمرم را چون

شهابی گذران از پس ابری سیاه گذرانیده است...

من برای اثبات این گناه که چرا عاشقت شدم زجرها کشیدم و زجه ها زدم اما تو هیچ وقت نبودی تا

ببینی و نخواستی ثابت کنی ٬ همیشه از پشت نقاب به اشکهایم خندیدی...

ای کاش جامه سیاه تنم را می دریدی ٬ ای کاش بغض های فرو خورده گلویم را می شکستی ٬

ای کاش لحظه ای در آستانه درگاه انتظار می شکستی تا بفهمی که با دلم چه کردی... ولی افسوس

که دلم بازیچه ای بود و گذشت از پس هم لحظه های هیچ...»

 

 

« هر شب در رویاهایم تو را می بینم و حس میکنم اینگونه است که در یابم تو هنوز وجود داری و از دور دست ها به رویایم پا می گذاری تا به من نشان دهی که هنوز با منی دور یا نزدیک هرجا که هستی مهم نیست حس میکنم که قلبم همواره به تو عشق خواهد ورزید . تو یکبار دیگر در را می گشایی و مهمان قلبم می گردی و قلبم همواره با تو خواهد بود . عشق تنها می تواند یکبار تو را بنوازد و تا ابد باقی بماند و تا پایان عمر تو را رها نکند . عشق آن زمانی به وجود آمد که من به تو عشق ورزیدم آن لحظه راستینی که در آغوشت گرفتم لحظه ای که همواره در زندگی ام جاودان خواهد ماند . آن زمان که در کنارم هستی از هیچ چیز نمی هراسم و حس میکنم که قلبم همواره به تو عشق خواهد ورزید . من تا ابد اینگونه خواهم ماند و در قلبم تو را حس خواهم کرد.»

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو

نمي رسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو

به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي كنم

دلم كه تنگ مي شود براي چشم هاي تو

و هي مرور مي كنم نگاه اول تو را

و اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو

تو تا پلك مي زني به سجده مي رود دلم

به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو

شبي خراب مي شود حصار هاي فاصله

و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

 

عاشقی

دوست داشتن

دوست داشتن ، جرم من اين است. فاصله ، مجازات من اين است. نمي دانم تا كي بايد به دوست داشتن ادامه بدهم بدون اينكه دوست داشته شوم كاش مي توانستم به آسمان رفته و مانند يكي از ستاره ها بدرخشم مي توانستم از آن بالا به قلبهاي سنگي نگاه كنم تا آنها هم عاشق شوند امروز نيز مانند روزهاي ديگر عشق ،گلبرگ هاي تنها باغچه دلم را پرپركرد تا براي هميشه تنها باشم و با تمام وجود درد تنهايي را حس كنم با اين همه آرزو مي كنم اي كاش همه زندگي دوست داشتن باشد زيرا يگانه راهِ « دوست داشته شدن » اين است .

 

دلیل سکوت

دلیل سکوت...

وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی

که بس دور است بین ما 

 که این سو خسته دلی با قلبی شکسته!

و هزاران بار مردن ! رنج بردن ! با خمی در قامت از این راه دشوار  که این سو

دستها خشکیده ! دل مرده ! به ظاهر خنده ای بر لب !

و گاهی حرفهای پیچ در پیچ و هم هیچ ، و گهگاهی دو خط شعری

که گویای همه چیز است و خود ناچیز ،

که بس دور است بین ما ، که آن سو ، نازنینی

غنچه ای شاداب و صدها آرزو بر دل ! آه...آه...آه...آه

دلی پر از عشقی که چندی بیش نیست ، شاید   از بازیچه بودن سخت بیزار است

وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی ، که بس دور است بین ما

که عاشق گشتن و عاشق نمودن

سخت دشوار است !!!!!!!!!!!!!!!!

ــ دلیل سکوتم ... دلیل دیوونه گیم ... دلیل نوشتنم ... دلیل بودنم !!!

 

زندگی

پرسيد:

 به خاطر كي زنده هستي؟ با اينكه دلم مي خواست با تمام وجودم داد بزنم "بخاطر تو" بهش گفتم به خاطر هيچ كس. پرسيد پس به خاطر چه زنده هستي؟ با اينكه دلم فرياد ميزد "به خاطر تو" با يك بغض غمگين گفتم به خاطر هيچ چيز. ازش پرسيدم تو به خاطر چي زنده هستي؟ در حاليكه اشك تو چشمانش جمع شده بود گفت به خاطر كسي كه به خاطر هيچ زنده است.

بوسه

شبی در بست فلک یار گفت :بوسه می خواهم بیگانه ای بیدار نیست

گفتم آزارم مده ای مهربان

گفت امشب صحبت آزار نیست

لب نهادم بر لبش عقل از سرو جانم پرید

هیچ عاشقی در این زمان عاقل نیست

برف

برف

                                 صد هزار سال برفی را با پلکهایم پارو کنم

                                                        

                                                      تا تو بیایی

شاعر و فرشته

شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.فرشته پری به شاعر داد و شاعر ، شعری به فرشته. شاعر پر فرشته ‏را لای دفتر شعرش گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش ‏مزه عشق گرفت. خدا گفت : دیگر تمام شد.دیگر زندگی برای هر دوتان دشوار می شود.زیرا شاعری که ‏بوی آسمان را بشنود، زمین برایش کوچک است و فرشته ای که مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ ‏است

 تنهایی را دوست دارم زیرا عشق دروغی در آن نیست ...

 تنهایی را دوست دارم زیرا تجربه کردم ....

 تنهایی را دوست دارم زیرا....

در کلبه تنهایی هایم در انتظار خواهم گریست و انتظار کشیدنم را پنهان خواهم کرد

دنی

با همون نگاه اول توی قلبم خونه کردی

مثل یک پرنده از عشق توی سینه لونه کردی

گل آوری و نگفتی که دلی به این ظریفی

واسه باختن نا نداره که ببازه به حریفی

تو همونی که تو قلبم قد دنیا خونه داره

توی تک باغ دل من گل خوشبختی میکاره

تو همن خوبی که اسمت به لبم خنده میاره

اگه باشی تا همیشه دیگه این دل غم نداره

عشق تو یه آسمونه پر از نور و قشنگی

دل ساده که نفهمید تو قشنگ اما دو رنگی

تو که احساسی نداری چرا با من عهد بستی

به خدا که بی وفایی آخه تو پیمون شکستی

**** 

من که باز دارم هنوزم توی خاطرات می سوزم

یاد غم های گذشته سیاه کرده شب و روزم

دوست دارم یادت تو سینه واسه همیشه بمونه

تو شکست سهم عشقت دلم عبرتی بگیره

تا بفهه توی دنیا خیلی از عشقا فریبه

 

خدای من

 

 

 

اي خداي بزرگ

اي يگانه دو عالم تو خودت عصاره عشقي، به من بگو چه كنم؟

با او چه كنم؟

بي او چه كنم؟.....هان

 

شهرت نداشته مرا همه كس مي داند!

همه كس مي داند كه من اهل هنرم

من توي چشم ها هستم.....بگو چه كنم؟.......هان

 

بي او چه كنم؟

با او چه كنم؟......هان

 

من اسم عشق را از عشق به حيرت در مي‌آورم

من انگشت هاي ايمان را ، از ايمان خويش،

بر دهانش مي برم.

من نغمه عشق را ياد پرستوها مي دهم.

خيلي هوا سرد است

من سردم است

دلم براي تو تنگ شده است

اي نيمه دگر من

دلم براي تو تنگ شده است

اگر روزي هزار نفر هم عاشق گيسو و چشم تو شدند، باز بايد از فيلتر احساس م

ن بگذرند فيلتر احساس من آن ها را پس خواهد زد

 

دلم براي تو تنگ شده است

اي نيمه دگر من

تقدیم به نازنینم

تقدیم به نازنینی که پس از ستاره دار کردن شبهای تنهایی من دوباره مرا به بی نازنینی برد

عزیزی که بوی گل می داد و ستاره اما افسوس که کاغذی شدن به او هم سرایت کرد و او را هم پژمرد

خواب های عاشقانه من دوباره کابوس می شوند ترانه های من دوباره مایوس

نازنین در جواب نامردی هایت تو را نفرین نمی کنم بلکه می گویم خدانگهدار عزیزم،سفر خوش،به سلامت

اما اگر روزی دوباره به بی کسی رسیدی بدان که من هنوز هم چشم به راه تو و در انتظار دیدار دوباره توام ...

توام...

تو... 

 

می خوام گریه کنم

باز مي خوام گريه كنم

اي دل چشمامو ياري كن

اشكامو جاري كن

بيا و كاري كن

ديگه چقدر تحمل

ديگه چقدر شكست

به انتظار فردا

تا كي بايد نشست

زندگی نامه شادمهر عقیلی

                                  

 نام:شادمهر

نام خانوادگی:عقیلی                                                                                                             

آثار:
بها من-مسافر-دهاتی

نغمه های مشرقی-پر پروار

آدم و حوا-خیالی نیست-آدم فروش-پاپ کورن وسبب

هفتم بهمن ماه سال 1351 خورشيدي در شهر تهران(خيابان هاشمي)متولد شد . خودش دوران بچگيش را اينگونه توصيف مي کند:" از بچگي به آلات موسيقي علاقه داشتم و به سمت آنها مي رفتم . در کودکي با پيانو آشنا شدم و هشت ساله بودم که ويلن مي زدم . ويلن را به عنوان ساز اصلي ام انتخاب کردم چون نواختن آن واقعآ کار دشوار و سختي است. "
شادمهر پس از اتمام تحصيلات موسيقيايي خود در هنرستان ملي و پس از آن چندين سال کار نوازندگي براي خوانندگان ديگر تصميم گرفت تا شانس خود را براي خواننده شدن محک بزند و سرانجام در سال 1376 با بازتر شدن فضاي کار براي موسيقي پاپ اين فرصت محيا شد تا شادمهر و چند خواننده ديگر به واحد موسيقي صدا و سيما رفته و تست خوانندگي بدهند .
اولين کار شادمهر با صداي خودش معبود نام داشت که در زمان خود بارها از تلويزيون پخش شد . کارهاي ديگر شادمهر که در ايران ارائه شد هرکدام در زمان خود رکورد شکن بودند .
و بالاخره شادمهر پس از بي مهري هاي فراوان از سوي وزارت ارشاد و شوراي موسيقي و به دنبال مجوز نگرفتن آلبوم آدم و حوا و همچنين ممنوع الصدا و تصوير شدن علي رقم ميل باطني اش تصميم به ترک وطن گرفت تا ادامه ي زندگي موسيقي هاي خود را در آنسوي آبها تجربه کند .

به همين منظور به کشور کانادا( شهر تورنتو) مهاجرت کرد تا در آنجا ادامه ي فعاليت هاي هنري خود را دنبال کند . ما حصل سه سال اقامت در کانادا دو آلبوم خيالي نيست و آدم فروش است که با استقبال بي نظير ايرانيان در داخل ايران و سراسر جهان مواجه شد .
هم اکنون شادمهر در خارج از کشور به موفقيت هاي چشم گيري نايل امده و براي بيشتر خوانندگان و هنرمندان خارج از کشور آهنگسازي - تنظيم و نوازندگي مي کند و کنسرت هايي در شهرهاي مختلف جهان با هنرنمايي او برگزار مي شود . همچنين شادمهر هيچ گاه دوست نداشته به لس آنجلس برود و به قول خودش روش " دوري و دوستي " را در پيش گرفته که تا به حال هم باعث پيشرفت رو به جلو براي وي بوده است.

         

---

        

تولد

 

ساعت 3 شب بودكه صداي تلفن پسري را از خواب بيدار كرد. پشت خط مادرش بود.

پسر با عصبانيت گفت: چرا اين وقت شب مرا از خواب بيدار كردي؟

مادر گفت:25 سال قبل در همين موقع شب تو مرا از خواب بيدار كردي؟ فقط خواستم بگويم تولدت مبارك.

پسر از اينكه دل مادرش را شكسته بود تا صبح خوابش نبرد، صبح سراغ مادرش رفت . وقتي داخل خانه شد مادرش را پشت ميز تلفن با شمع نيمه سوخته و شاخه گلی زیبا يافت ولي مادر ديگر در اين دنيا نبود...

قایق عشق

   عاشقانه ترين نگاهم را روي قايقي از باد نشاندم

               و پارو زنان سوي توفرستادم وقتي به ساحل نگاهت رسيد

                تو جشمانت را بستي و قايقم غرق شد!

عشق یعنی

کسی رو که دوسش داری ازش بگذر اگه قسمت تو باشه که بر می گرده اکر هم بر نگشت حتما از اول مال تو نبوده پس بهتر که رفت ...

نمی تونیم به دلمون یاد بدیم که نشکنه اما می تونیم به دلمون یاد بدیم که اگه شکست لبه های تیزش دست اونی رو که شکسته نبره ...

هیچ وقت دل به کسی نبند چون این دنیا اونقدر کوچیکه که توش دو تا دل کنار هم جا نمیشه اما اگه دل بستی دیگه ازش جدا نشو چون این دنیا اونقدر بزرگه که دیگه پیداش نمی کنی...

هدیه

من تورا به كسي هديه مي دهم ، كه از من عاشق تر باشد و از من

 

براي تو مهربان تر ...

 

من تورا به كسي هديه مي دهم كه صداي تو را از هزار فرسنگ

 

راه دور ، در خشم ، در مهرباني...

 

در دلتنگي ...

 

در هزار همهمه دنيا ...

 

يكه و تنها بشناسد...

 

من تو را سخاوتمندانه به كسي هديه مي دهم ، كه راز آفتاب گردان

 

و تمام سخاوتهاي عاشقانه اين گل معصوم را بداند ، و ترنم دلپذير هر آهنگ

 

هر نجواي كوچك ، برايش يك خاطره مشترك باشد...

 

او بايد از رنگين كمان چشمان تو ، تشخيص بدهد كه امروز هواي دلت آفتابي است ، يا آن دلي كه من برايش

مي ميرم ، سرد و باراني است ...

 

اي بهانه زنده بودنم ، تورا سخاوتمندانه به كسي هديه مي دهم ، كه قلبش بعد از دو بار ديدن تو ، باز هم به ديوانگي و بي پروائي اولين نگاه من بتپد

 

همانطور عاشق ...

 

همانطور مبهوت وقار و جمال بي مثالت ...

 

آيا كسي پيدا خواهد شد ؟ از من عاشق تر و از من مهربانتر براي تو ؟

 

تورا سخاوتمندانه ، به خود خواهم بخشيد  ...

 

تو را فقط و فقط به خودم مي سپارم...

 

تو را فقط به قلب عاشقم هديه خواهم داد ...

    

 تقدیم به عزیزی که همیشه در یادم می ماند...

 

..هرگاه نفس کشیدن را فراموش کردم اورا فراموش خواهم کرد...

 

 نه....نه....حتی اگه نفس کشیدنم از یادم بره اونو که از نفسمم برام عزیز تره یادم نمی ره...